Een MRL, een Maximale Residu Limiet, is de maximum hoeveelheid residu die wettelijk is geoorloofd op of in een levensmiddel. MRL's worden vastgesteld door enerzijds de Nederlandse regering, anderzijds de Europese Unie. Daarbij worden zeer ruime veiligheidsmarges in acht genomen. Pas wanneer een MRL in ernstige mate wordt overschreden is er in sommige gevallen een potentieel gezondheidsrisico. Bij beperkte overschrijding is dit niet het geval. Dat heeft te maken met de wijze waarop de MRL wordt vastgesteld.
De leidraad voor het vaststellen van MRL's is de zogenaamde goede landbouwkundige praktijk. Als voorbeeld kan men een schimmel op een aardappelplant nemen die wordt bestreden met een gewasbeschermingsmiddel dat twee keer moet worden toegepast. De goede landbouwkundige praktijk kan bijvoorbeeld zijn, dat het middel uiterlijk vier weken voor de oogst voor de laatste keer wordt toegepast. Een "veiligheidstermijn" van vier weken is in zo'n geval verplicht. De MRL wordt vastgesteld op de hoeveelheid die men aantreft wanneer de aardappel uiteindelijk wordt geoogst. Er is dus geen één op één relatie tussen een MRL en gezondheidsrisico's. Die treden namelijk pas op als de MRL vele malen (vaak meer dan 100 keer) is overschreden.
Hoe de verschillende normen zich onderling verhouden is in het plaatje hieronder weergegeven:
Verdere informatie over dit onderwerp is te vinden: