Een MRL, een Maximale Residu Limiet, is de maximum hoeveelheid residu die wettelijk is geoorloofd op of in een levensmiddel. MRL's worden vastgesteld door enerzijds de Nederlandse regering, anderzijds de Europese Unie. Daarbij worden zeer ruime veiligheidsmarges in acht genomen. Pas wanneer een MRL in ernstige mate wordt overschreden is er in sommige gevallen een potentieel gezondheidsrisico. Bij beperkte overschrijding is dit niet het geval. Dat heeft te maken met de wijze waarop de MRL wordt vastgesteld.
De leidraad voor het vaststellen van MRL's is de zogenaamde goede landbouwkundige praktijk. Als voorbeeld kan men een schimmel op een aardappelplant nemen die wordt bestreden met een gewasbeschermingsmiddel dat twee keer moet worden toegepast. De goede landbouwkundige praktijk kan bijvoorbeeld zijn, dat het middel uiterlijk vier weken voor de oogst voor de laatste keer wordt toegepast. Een "veiligheidstermijn" van vier weken is in zo'n geval verplicht. De MRL wordt vastgesteld op de hoeveelheid die men aantreft wanneer de aardappel uiteindelijk wordt geoogst. Er is dus geen één op één relatie tussen een MRL en gezondheidsrisico's. Die treden namelijk pas op als de MRL vele malen (vaak meer dan 100 keer) is overschreden.
Hoe de verschillende normen zich onderling verhouden is in het plaatje hieronder weergegeven:
Verdere informatie over dit onderwerp is te vinden:
Importtoleranties
Er kunnen residuen van middelen op geïmporteerde producten voorkomen, afkomstig uit landen waarvan sommige middelen wel zijn toegelaten. Als het middel geen Nederlandse toelating heeft (en daarmee geen Nederlandse MRL), wordt de wettelijke residunorm voor geïmporteerde producten op de LOD (Level Of Detection ofwel de detectiegrens) gesteld. Dit heeft echter niets met veilig of onveilig te maken.
Genoemd gegeven geeft nog wel eens problemen bij geïmporteerde land- en tuinbouwproducten. Deze kunnen residuen bevatten in een hoeveelheid die op zichzelf ongevaarlijk is, maar die boven de LOD uitkomt. De betreffende partij wordt dan afgekeurd en er ontstaat negatieve publiciteit die onterecht consumenten verontrust. De overheid kan voor deze producten een zogeheten importtolerantie vaststellen. Daardoor kunnen voedingsmiddelen die binnen de norm blijven gewoon op de Nederlandse markt worden gebracht.
Om die reden heeft een aantal Nefyto-deelnemers in samenwerking met enkele importorganisaties importtoleranties aangevraagd voor gewasbeschermingsmiddelen die in andere landen in de druiventeelt worden gebruikt. Dit heeft veel tijd in beslag genomen. In 2003 zijn de bewuste importtoleranties op nationaal niveau vastgesteld. In het voorjaar van 2005, na goedkeuring door de Europese Commissie, zijn de betreffende importtoleranties wettelijk vastgelegd.